Jarno

rijbewijs

Rijden in een automaat was dé oplossing voor mij

De 21-jarige Jarno Hoving studeert ‘Ondernemend bakker’ en is voorzitter van de jongerenraad van Hoezo Anders. Jarno heeft het Syndroom van Asperger (autisme) en ADHD, maar hij zegt dat dit hem maakt tot wie hij is. Wat moest hij regelen toen hij startte met autorijles om zijn rijbewijs te halen?

Hoe heb je in het algemeen de tijd rondom je 18e levensjaar ervaren?

Voordat ik 18 werd, besefte ik mij wel dat er een hoop geregeld moest worden. Gelukkig had ik genoeg begeleiding, mensen die mij hielpen en stimuleerden om dingen te regelen. Verder ben ik een nieuwsgierig type. Ik kon prima overweg met overheidssites en vaak vond ik het zelfs leuk. Ik denk dan ook positief terug aan deze tijd. Het halen van mijn rijbewijs was wel een uitdaging.

Waarom was het halen van je rijbewijs voor jou een uitdaging?

Toen ik 19 was, begon ik met autorijles. Ik kreeg les van een instructrice die gespecialiseerd was in mensen met een beperking. De eerste lessen gingen goed, maar toen ik begon met het leren schakelen, ging dit voor geen meter. Ik bleef maar moeite houden en kreeg geen controle over de auto, dus zowel het schakelen als het inspelen op het verkeer lukte mij niet. Zo liep ik tegen mijn beperkingen aan, waaronder het moeilijk kunnen focussen op verschillende dingen. Mijn instructrice zag het niet meer zitten en ze wilde dat ik een ‘rijtest’ ging doen bij het CBR. Ik voelde mij onbegrepen. Zelf wilde ik nog meer tijd om het schakelen te leren.

En toen?

Ik ben uit gaan zoeken hoe het werkt met het doen van een ‘rijtest’. Zo kwam ik erachter dat dit wel een duur grapje was, namelijk zo’n 300 euro in totaal. Ik was het dus niet met de beslissing van mijn rijinstructrice eens. En een kennis van mij, die eigenaar van een rijschool was, adviseerde om die test niet te doen. De kans was groot dat ik automaat moest leren rijden. Zodoende besloot ik om daarna verder te lessen in een automaat.

Hoe was deze stap voor jou uiteindelijk?

Dat was wel even heel wat anders, maar uiteindelijk voelde het rijden van een automaat als een geschenk uit de hemel. Door deze omstandigheden ben ik langer bezig geweest met het halen van mijn rijbewijs en na drie examens had ik mijn papiertje dan officieel. Het autorijden vind ik heerlijk en het geeft mij vrijheid in de polder, waar ik woon. Want ja, op het gebied van openbaar vervoer zijn alle inwoners van de Noordoostpolder beperkt. Met een auto kan ik echt gaan en staan waar ik wil.

Wat voor uitdagingen zie je nog op het gebied van volwassen worden de komende jaren?

Een grote stap die ik het komende jaar hoop te maken, is gaan samenwonen met mijn vriend. Maar ook het kopen van mijn eerste auto staat op het lijstje. Ik zie het als een uitdaging om goed met mijn geld om te gaan, nu ik alles zelf moet betalen. Ik ben benieuwd hoe alles gaat lopen, maar ik ga vol vertrouwen de toekomst tegemoet!

Jarno is de voorzitter van de jongerenraad van Stichting Hoezo Anders en hij is opzoek naar nieuwe leden. Ben je benieuwd? Zie hier de vacature (link). Ben je enthousiast? Neem dan contact op via jongerenraad@hoezoanders.nl